Fernando Pessoa: Dwa wiersze Alberta Caeiro

by maciej

* * *

Mało mnie obchodzi.

Co mało mnie obchodzi? Nie wiem, mało mnie obchodzi.

.

* * *

Kiedy wróci wiosna,

Być może, już mnie nie znajdzie na świecie.

Chciałbym teraz móc sądzić, że wiosna jest człowiekiem,

Ażeby móc przypuścić, że zapłakałaby,

Widząc, iż utraciła jedynego przyjaciela.

Lecz wiosna nawet nie jest rzeczą –

Jest formą wrażenia.

Nawet nie powracają kwiaty ani zielone liście.

Są nowe kwiaty, nowe zielone liście.

Są nowe ciepłe dni.

Nic nie powraca, nic się nie powtarza, bo wszystko jest rzeczywiste.


– – –
[{w:} Fernando Pessoa, „Poezje zebrane Alberta Caeiro”, przeł. Wojciech Charchalis, Czuły Barbarzyńca Press, wyd. I, Warszawa 2011, str. 143, 114.]

Advertisements